เพิ่งจบรอบสองไปแบบสดๆร้อนๆ เลยมาอัพเอนทรี่กลางดึก ทั้งๆที่มีสอบวัดระดับ1รออยู่แท้ๆ...

รอบนี้จบหนึ่งในตัวละครลับของภาคนี้ได้อย่างน่าประทับใจ เลยเอามาอัพบล็อกดองๆได้1เอนทรี่

 

คิดว่าบอกไปแต่แรกแล้ว แต่เตือนไว้อีกทีละกัน สปอยนะครับ!
ถ้าคิดว่าไม่เป็นไรแล้วก็เชิญเลื่อนลงไปได้เลยครับ

.

.

.

.

.

.

 

ณ ต้นไม้แห่งตำนานของโรงเรียนคิราเมคิในวันพิธีจบการศึกษา

 

ทาดาชิ : มาแล้วสินะ

 

ทาดาชิ : จริงๆแล้วชั้นมีเรื่องจะบอกกับนาย

 

ทาดาชิ : ชั้นชอบนาย คบกันชั้นเถอะ

 

ทาดาชิ : ชั้นรู้อยู่แล้วล่ะว่านายสนิทกับพี่....
              แต่ความรู้สึกนี้มันไม่ใช่เรื่องโกหก...

ทาดาชิ : ชั้นไม่อยากยกนายให้กับพี่! ชั้นชอบนาย! มาเป็นตำนานกับชั้นเถอะ!

พระเอก : (ชิบหายแล้ว....แต่ระบบเกมมันมาแบบนี้ก็ปฎิเสธไม่ได้ซะด้วย)

บิโต เรียวเฮ(ชื่อพระเอก) : อืออ...จริงๆแล้วชั้นก็......

 

แล้วทั้งสองก็มีความสุขด้วยกันตราบชั่วลูก(?)ชั่วหลาน(?)

.

.

.

.

จะบ้าเรอะ!!!!!
จริงๆแล้วทั้งหมดนี้ไม่ใช่ฉากจบจริงๆนะครับ...

ของจริงอันนี้ต่างหาก

นานาคาวะ รุย พี่สาวฝาแฝดของทาดาชิ หนึ่งในเพื่อนกรูรักมรึงสนิทของตัวเราในภาคนี้ 
ที่จริงๆแล้วเป็นนักเรียนของโรงเรียนฮิบิคิ(โรงเรียนในภาค2 น่าจะยังจำเครื่องแบบกันได้)
ที่ได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับต้นไม้แห่งตำนานของโรงเรียนคิราเมคิที่คล้ายๆกับตำนานหอระฆังของโรงเรียนตัวเอง
เลยปลอมตัวเป็นน้องชายมาสำรวจที่โรงเรียนคิราเมคิของเรา(ส่วนทาดาชิก็หยุดอยู่บ้านไป จะให้แต่งเป็นพี่สาวไปเรียนแทนก็.....) แต่ดันโดนพระเอกจับได้ขึ้นมา สุดท้ายไปๆมาๆก็หลงรักพระเอกของเราไปตามระเบียบ

รุยเป็นหนึ่งในตัวละครลับของภาคนี้ที่ปกติจะไม่เจอครับ
ผมเองก็เจอโดยบังเอิญจากการที่รอบแรกโทรไปคุยกับทาดาชิบ่อยๆ(เพราะได้สเตตัส บางทีก็หายเหนื่อยด้วย)
แล้วไปเจอรุยปลอมตัวมาเรียนพอดี รอบสองเลยมาทางนี้ซะเลย

อันนี้ตอนแต่งเป็นผู้ชาย

(เพราะไปชวนเดทที่โรงเรียน เลยต้องแอ๊บแมนหน่อย)

เห็นอย่างนี้แต่ทว่าจริงๆแล้ว....

เธอเป็นโอตาคุครับ!!

รุยเป็นโอตาคุ(และน่าจะเป็นฟุโจชิด้วย)สายอินดอร์โดยแท้ ถ้าชวนไปที่ๆเป็นแนวเอาท์ดอร์อย่างปีนเขาหรือสวนสาธารณะจะไม่ค่อยมีตัวเลือกที่ให้ค่าความชอบเยอะๆเท่าไหร่(ยกเว้นทะเลกับบางที่นิดหน่อย) แต่ถ้าเป็นพวกเกมเซนเตอร์ คาราโอเกะ(อนิซอน)ล่ะก็จะชอบมาก
นอกจากนี้ก็ยังเขียนโดจินชิไปขายงานคอมิเกะด้วย...
ถ้าค่าความชอบของรุยอยู่ในระดับสูง(เช็คไม่ได้)ในวันคริสต์มาสเราจะถูกเรียกให้ไปช่วยปั่นงานโดจินให้ทันไปขายงานคอมิเกะ

พอโต้รุ่งปั่นจนเสร็จก็ต้องไปช่วยขายต่อด้วย

(แต่จริงๆแล้วสาเหตุที่รุยเรียกเรามาช่วยนั้นไม่ใช่เพราะวาดไม่ทัน แต่เพราะอยากให้เราเห็นตอนแต่งคอสต่างหาก)

ส่วนในวันวาเลนไทน์ปีสุดท้าย ถ้าค่าความชอบสูงพอรุยก็จะเอาช็อคโกแล็ตมาให้เช่นกัน
แต่เพราะทาดาชิเป็นคนเนื้อหอม(ซึ่งเจ้าตัวไม่ค่อยชอบเท่าไหร่) เลยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น

แต่ก็รอดเอาช็อคโกแล็ตมาให้เราจนได้

ทว่า.....

โดนชินปาจิมานาบุ เพื่อนชายอีกคนเห็นซะได้

งานนี้เลยจบลงที่อัดมานาบุสลบ แล้วเอาช็อคโกแล็ตที่รุยโดนยัดเยียดมาวางไว้ให้แทน
(แถมตอนมานาบุตื่นมาก็จำเรื่องที่เห็นไม่ได้ซะด้วย นึกว่าได้ช็อคโกแล็ตจากสาวขี้อาย แฮปปี้ไป)

แล้วในวันไวท์เดย์ หากเราตั้งใจจะให้ช็อคโกแล็ตกับรุย แต่รุยไม่มาก็เลยต้องฝากทาดาชิไปให้แทน
จะมีนักเรียนหญิงกรี๊ดกร๊าดด้วย....(เพราะดันมาเห็นตอนยื่นให้ทาดาชิพอดี)

ส่วนอันนี้เป็นภาพฉากจบ เห็นใครคุ้นๆมั้ยเอ่ย
(สุดท้ายเจ๊มาทำงานเป็นภารโรงเนี่ยนะ...)

ส่วนอันที่แปะไปตอนแรกนั่นเป็นอีเวนท์พิเศษที่ตัวเราจะฝันไปเองในคืนก่อนวันพิธีจบการศึกษาครับ
จะเกิดขึ้นต่อเมื่อเราติดสกิล"ความกล้าที่จะสารภาพรักเอง"ไว้กับตัว แล้วสงเมล์ไปหารุยในคืนก่อนวันพิธีจบการศึกษา ไม่ใช่ฉากจบลับในเกมนี้แต่อย่างใด....
(ถึงจะเป็นสาเหตุจริงๆที่เอามาอัพเอนทรี่นี้ก็เถอะ)

 

แถมนิดนึงด้วยวอลเปเปอร์PSPลายมิยาโกะที่ได้จากตอนจบรอบแรก(แล้วแคปมาจากในเกมอีกที)
บ้าเล่นจบไปตั้งแต่วันแรกที่ไฟล์ออก...แล้วก็ไปเรียนแบบผีตายซาก

ปล.อีก9ชั่วโมงสอบ ทำอะไรอยู่เนี่ย...orz

จริงๆมันก็เป็นเรื่องที่ไม่อยากให้มีภาคสองเท่าไหร่ แต่ดันเกิดขึ้นไปแล้ว แถมคราวนี้แรงกว่าเดิมซะอีก...

จากคราวที่แล้วที่โดนตัดไฟไปทีนึง ก็พยายามไปจ่ายค่าไฟอย่างไวตลอด
แต่เดือนนี้ดันทำบิลค่าไฟตกไปหลังโต๊ะโดยไม่รู้ตัว เพิ่งมาเจอโดยบังเอิญเมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา
เลยจะรีบเอาไปจ่ายที่นิติบุคคลของคอนโด แต่ดันหมดเวลาทำการไปแล้วเลยไปจ่ายทางATMแทน
แล้วออกไปซื้อของอย่างสบายใจ เพราะคิดว่าจ่ายค่าไฟเรียบร้อยแล้ว

(นอกเรื่อง)
เนื่องจากเพิ่งได้เตาไฟฟ้าที่แม่ให้มาเพราะมันเป็นโปรโมชั่นอะไรซักอย่างของบัตรเครดิตที่ซื้อแล้ว1แถม1
เลยออกไปซื้อกะทะมาใช้กับเตา แต่กลายเป้นว่ากะทะเทฟล่อนที่ซื้อมาดันเป็นแบบที่ใช้กับเตาไฟฟ้าไม่ได้
เสียเงินฟรี สราดดด แต่ก็ถือว่าพลาดเองเพราะไม่ได้หาข้อมูลให้ดีก่อน...
แต่ดันมารู้เอาตอนเตรียมวัตถุดิบผัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ผัดไม่ได้...พอจะลองเอาหม้อที่แถมมากับชุดเตามาผัดดู กลายเป็นว่าหม้อไหม้....แต่ยังต้มได้อยู่ เลยโยนของที่เตรียมไว้ลงไปต้มแทน กลายเป็นมื้อแรกของเตาแม่เหล็กไฟฟ้าแบบเฟลๆ
(จบนอกเรื่อง)

พอมาวันศุกร์ ก็ออกไปเรียนตามปกติ สอบเสร็จตอนเย็นแล้วแวะซื้อกะทะใหม่ก่อนกลับไปลองแก้ตัวอีกที
แต่พอกลับถึงห้อง พบว่าไฟโดนตัดไปแล้ว....เดินไปบอกนิติบุคคล ได้ความว่าวันนี้การไฟฟ้ามาตัดไฟทั้งๆที่ผมจ่ายค่าไฟไปแล้ว
พออธิบายว่าจ่ายค่าไฟทางATMไปแล้วพร้อมโชว์ใบเสร็จ ทางนิติบุคคลบอกให้ไปติดต่อทางการไฟฟ้าเอง ตรงนี้ไม่ใช่หน้าที่พวกเขา(ขอบคุณครับสราดดดด)

เกร็ดเล็กน้อย:
-การไฟฟ้าเปิดเฉพาะวันจันทร์ถึงศุกร์
-เวลา7โมงครึ่งถึงบ่ายสาม
-วันนี้วันศุกร์
-เกือบจะทุ่มนึงแล้ว

ดังนั้น...กว่าจะไปติดต่อการไฟฟ้าได้อีกทีก็วันจันทร์ เท่ากับว่าผมจะไม่มีไฟฟ้าใช้ไปจนถึงวันอาทิตย์....
แต่ดูเหมือนจะยังมีโชคอยู่บ้างที่แม่ผมกลับมาไทยช่วงนี้พอดี เลยโทรไปขออาศัยคอนโดที่แม่พักอยู่ชั่วคราว พอตกลงกันเสร็จก็ไปเก็บเสื้อผ้ากับของใช้ที่จำเป็น(ท่ามกลางความมืด ใช้ไฟจากมือถือส่องเอา) รวมถึงของสดในตู้เย็น+กะทะ ตะหลิว เครื่องปรุง เพราะแม่ก็มีเตาแบบเดียวกันอีกอัน แต่ไม่มีอุปกรณ์ซักอย่างไว้ที่คอนโดเลย จากนั้นก็หอบข้าวของออกเดินทางไปคอนโดแม่ รอดไปได้คืนนึง...

พอมาวันเสาร์ คืนนี้ต้องหาที่นอนใหม่ เพราะวันนี้แม่ต้องออกเดินทางอีกแล้ว
เลยว่าจะไปขอรบกวนพี่คนนึงที่มีนัดทานข้าวกันวันนี้พอดี แต่กลายเป็นว่าพี่เขาต้องไปต่างจังหวัดพรุ่งนี้ เลยค้างไม่ได้ ลองโทรไปหาเพื่อนอีกคนก็อยู่ที่ระยอง เพื่อนที่อยู่หอแถวมหาลัยก็กลับบ้านกันหมด เหลือแต่พวกเพื่อนผู้หญิงที่จะไปขอห้องเขานอนก็คงไม่ดีแน่
สุดท้ายเลยไปจบลงที่แมคคาเฟ่ตรงอัมรินทร์พลาซ่า เพราะไม่ไกลจากที่เรียนพิเศษวันอาทิตย์ซักเท่าไหร่ 

วันอาทิตย์ หลังจากหลับๆตื่นๆอยู่ทั้งคืนก็ถึงเช้า นั่งรถไฟฟ้าในสภาพกลิ่นตุๆเพราะยังไม่ได้อาบน้ำไปลงพญาไท กินข้าวเช้า ซื้อกาแฟและสเปรย์ดับกลิ่นที่ดันลืมหยิบมาจากห้องซะหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ให้เป็นมลภาวะทางกลิ่นต่อคนในห้องเรียน
พอเรียนเสร็จเกือบบ่ายโมงก็กลับไปเก็บของ+อาบน้ำที่คอนโด(น้ำไม่โดนตัดเพราะจ่ายไปก่อนนานแล้ว)แต่ไม่มีไฟก็อยู่ในห้องไม่ได้ ร้อนตายชัก เลยออกไปเร่ร่อนแถวๆฟอร์จูน-เอสพลานาดทั้งวัน แล้วตกเย็นก็ไปนั่งแช่ร้านเน็ตแถวๆคอนโดทั้งคืน...

ในที่สุดก็เช้าวันจันทร์ กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คอนโดแล้วออกไปเคลียร์เรื่องไฟกับที่การไฟฟ้า พอไปถามเจ้าหน้าที่ พบว่าเงินผมเข้าไปตั้งแต่คืนวันพฤหัสแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ลืมเช็คในวันศุกร์เลยส่งคนไปตัดไฟ....(สราดดดด)
ทั้งๆที่ทางนั้นพลาดเองแท้ๆ แต่ทำไมผมยังต้องจ่ายค่าต่อไฟ40บาทวะ.... 
ไฟจะมาอีกทีก็ราวๆ4โมง ซึ่งตอนนั้นก็น่าจะเรียนเสร็จพอดี เลยไปเรียนได้อย่างสบายใจ

5โมง พอกลับมาถึงคอนโด...พบว่าไฟยังไม่มา ไหนว่าจะต่อให้ตอน4โมงไงฟระ!
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี เลยอาบน้ำแล้วพยายามงีบไปทั้งๆที่ยังร้อนๆนั่นแหละ
2ทุ่มตื่นมา ในที่สุดไฟก็กลับมาซะที
แต่พอเปิดคอมไปได้ซักพัก PCดันเกิดอาการงอแงและไปสวรรค์.....(อีกแล้ว)
เลยต่อเน็ตกับโน๊ตบุ๊คแทน (โชคดีที่จดพาสเวิร์ดของทรูกับเก็บไดรเวอร์ตัวต่อเน็ตไว้นะเนี่ย)

เอวังด้วยกระปารฉะนี้

ถึงจะเป็นเรื่องน่าปวดตับ แต่พอลองเอามาคิดๆดูแล้วก็อาจจะเป็นประสบการณ์เจ๋งๆอย่างนึงก็ได้นะเนี่ย
คนปกติที่ไหนมันจะได้มีโอกาสไปนอนแมคคาเฟ่ซักคืน จริงมะ?
(กำลังพยายามปลอบใจตัวเอง...)

ไม่มีอะไร...แค่เห็นวันนี้เลขสวยดี

 

 

 

 

 

แล้วก็เป็นวันครบรอบวันเกิดปีที่22ของผมด้วยแหละ....

 

(อายุ22ในวัน090909 เลขเรียงสวยดี แหะๆ )